Wolven,
Wolfie Zomaar 2 plaatjes omdat ik ze mooi en lief vind HWolfie
De Wolf is een mooi, slim roofdier. Ze leven in roedels en worden geleid door het alfa paar. Alleen het alfa paar mag voor nakomelingen zorgen, vandaar dat de voortplanting niet hard gaat. Het is in de meeste landen waar ze nog in het wild leven een beschermde diersoort.

 

De Plaatjes en de Info heb ik van andere website's gehaald onder andere van :

Wikipedia, Wolven in Nederland, The Wolf Conversation Assosiation, enz.....

Onder deze tabel kunt u informatie vinden klik maar op de tabs

Landen waar ze nog in het wild voor komen zijn:

 

Poolgebieden:

Groenland en de Noordpool
Wolf in Poolgebied: De Poolwolf

De Poolwolf

ook wel de

Articwolf genaamd

De poolwolf is groter dan de andere soorten wolven en de mannetjes zijn groter dan de vrouwtjes. Volwassen wolven zijn 150 cm lang en hebben een 30 cm lange staart. De schouderhoogte varieert van 75 tot 90 cm. De poolwolf is zwaarder dan de grijze wolf. Ze wegen gemiddeld 45 kg, maar men heeft bij volwassen wolven al een gewicht van 80 kg geconstateerd. Hoe dichter bij de koude streken hoe groter een soort wordt, om warmte beter en langer vast te houden. Er wordt zeer dikwijls verkeerdelijk gezegd dat de timberwolf de grootste is. Alleen de timberwolf die in het hoge noorden voorkomt kan de lengte en hoogte van een poolwolf bereiken. Poolwolven hebben een witte vacht die veel dikker is dan bij overige wolven. Ze hebben een kleinere, maar rondere neus. Ze hebben sterke kaken en scherpe tanden met lange hoektanden voor het verscheuren van vlees. Dankzij hun zeer goede gezichtsvermogen, gehoor en reukvermogen zijn het uitstekende jagers. De poolwolf wordt ongeveer 10 tot 15 jaar oud in het wild en 20 jaar in gevangenschap. Poolwolven leven in het noorden van Canada, Alaska, Groenland, tussen 70 en 75 graden noorderbreedte. Het gebied is bedekt met sneeuw en ijs en de temperatuur kan gemakkelijk dalen tot -50 graden Celsius. Door de kou en de zeer koude winden (-100 °C) kunnen mensen zich in deze gebieden niet gemakkelijk vestigen. Eskimo’s zijn de enige mensen die in deze gebieden voorkomen. Door de geringe menselijke activiteit heeft de poolwolf, in tegenstelling tot andere wolvensoorten, heel weinig contact met de mens, waardoor hij dus niet verdreven is en nog altijd in zijn oorspronkelijke habitat voorkomt.

Scandinavie

Noorwegen, Finland, Zweden<
Wolf in Scandinavie: De Timberwolf2
De Grijze Wolf

De wolf heeft een grijze tot grijzige vacht, met een rossig bruine kleur op rug, kop en oren. De verschillen tussen individuele wolven en ondersoorten zijn echter groot en ze komen in allerlei kleurvariëteiten voor, van geheel wit via roodbruin tot geheel zwart.

Wolven hebben een kop-romplengte van 80 tot 160 cm, en een staart van 30 tot 50 centimeter. De schouderhoogte is 65 tot 80 centimeter. Vrouwtjes zijn zo'n tien procent kleiner dan mannetjes: mannetjes wegen 20 tot 80 kg, vrouwtjes worden gemiddeld 18 tot 50 kg zwaar.

De wolf heeft in rust een hartslag van 90 slagen per minuut en een ademhalingsfrequentie van 15 tot 20 per minuut. Bij grote inspanning kan dit oplopen tot een hartslag van 200 per minuut en een ademhalingsfrequentie van 100 per minuut.

Het gehoor, de reukzin en het zichtvermogen zijn goed ontwikkeld. Een wolf kan tegen de wind in andere dieren ontdekken die zich op een afstand van 300 meter van hem bevinden. Ook kan hij uitstekend zien in het donker. De wolf heeft een zichthoek van 250° (ter vergelijking: 180° bij mensen). De wolf kan tonen horen tot 40 kHz, tonen die te hoog zijn voor het menselijk gehoor. Speciale hondenfluitjes zijn ontwikkeld, die niet voor mensen, maar wel voor honden en wolven hoorbaar zijn.

De druk van de hoektanden, de druk die een wolf kan uitoefenen tijdens het bijten, is 15 MPa.

Europa

Duitsland voornamelijk oost-duitsland, Italie, Frankrijk, Spanje, Portugal, Zwitserland, Rusland, Polen
Wolf in Europa: De Europeesewolf
De Europeese Wolf

In Europa (inclusief het Europese gedeelte van Rusland) zijn er nog ca. 18.000 wolven. Hoewel in het verleden de wolf als een gevaarlijk beest vervolgd en bijna uitgeroeid werd, is het de wolf toch gelukt om in Italië (ca.350 wolven), Portugal (ca.120 wolven) en Spanje (ca. 2.000 wolven) te overleven. Zelfs in industrielanden zoals Frankrijk en Duitsland is de wolf weer teruggekeerd. Dit laatste is te danken aan historische omstandigheid dat de grenzen naar oost Europa open gingen. In Polen leven nog zeker ca. 800 wolven. Vanuit Slowakije (ca.300) komen de wolven binnen via het Beiersewoud van Duitsland, maar er zijn ook vanuit Polen al wolven in Duitsland gesignaleerd. Vanuit Italië komen de wolven het Nationaal Park Mercantour te Frankrijk binnen. Volgens bosecologen is het mogelijk dat in België de wolf in de toekomst terug zal keren. Men moet dan eerst denken aan de Ardennen die een aaneengesloten natuurgebied vormen, grenzend aan Frankrijk en Duitsland. Maar de wolf kan heel goed leven in gecultiveerde bossen. Kijk maar naar Roemenië, welke de dichtste wolvenpopulatie van West-Europa bezit, konden wildbiologen met hun eigen ogen zien hoe goed wolven zich kunnen aanpassen. Deze wetenschappers geloofden hun eigen ogen en zenders niet: een roedel (Ze namen het roedel ‘Downtown Pack’), zwierf ‘nachts regelmatig door de voorsteden van Brasov (350.000 inwoners), ze snuffelde in vuilcontainers en jaagden in de plantsoenen op konijnen. Men heeft er meer dan 80 zwerftochten geobserveerd, wolven liepen ‘ochtends om acht uur nog midden tussen mensen en spitsverkeer door de straten. En niemand merkte dat daar een ‘boze’ wolf liep

Amerika

Noord Amerika, Alaska, Canada.
Wolf in Amerika: De Timberwolf1

De Timber Wolf,

De Grijze Wolf,

De Rode Wolf

De Amerikaanse wolf of Timberwolf (Canis lupus lycaon) wordt beschouwd als een ondersoort van de wolf (Canis lupus). Recente onderzoeken wijzen er echter op dat de soort mogelijk een apart onderscheidbare soort vormt (Canis lycaon), die nauw verwant is aan de rode wolf (Canis rufus). De soort komt voor in het Algonquin Provincial Park in de Canadese provincie Ontario en trekt soms ook door de aangrenzende provincie Québec. Mogelijk komt de soort ook voor in de Amerikaanse staten Minnesota en Manitoba. Historisch gezien zou de soort ook kunnen hebben geleefd in andere delen van de Verenigde Staten, maar nadat de Europeanen het gebied koloniseerden werden de wolven veelal uitgeroeid. Het aantal wilde exemplaren is onbekend. De Amerikaanse wolf is kleiner dan de gewone wolf. Het heeft een grijsbruine vacht en is aan de achterzijde en zijzijdes bedekt met lange zwarte haren. Achter de oren is de vacht licht roodachtig. Het dier is ook magerder dan de gewone wolf en lijkt qua uiterlijk een beetje op een coyote. Dit komt doordat de wolven en coyotes in het park vaak paren, waardoor hybride vormen ontstaan. De Commissie over de status van wilde dieren in Canada (COSEWIC) heeft verklaard dat deze hybridisering een gevaar vormt voor de achteruitgang van de populaties van de Amerikaanse wolven. De wolvensoort jaagt op witstaartherten, elanden, haasachtigen en knaagdieren. En volgens sommige berichten ook op de Amerikaanse zwarte beer. Uit onderzoek in het park bleek dat witstaartherten, elanden en bevers elk ongeveer een derde van het menu uitmaken en overige soorten slechts voor 1% meetelden. In de zomer jaagt de Amerikaanse wolf meer op de Canadese bever en in de winter meer op witstaartherten.

Azie

Turmenikan, Mongolie,China, Syrie, Turkije, Nepal, Bhutan
Wolf in Azie: De Grijzewolf
De Grijze Wolf

Wolven zijn sociale dieren die in roedels leven die strikt georganiseerd zijn en geleid worden door een mannetje en een vrouwtje die gewoonlijk met alfa worden aangeduid. Tegenwoordig wordt bij voorkeur gesproken van familiegroepen. Gewoonlijk hebben zij het alleenrecht op voortplanting. De overige dieren zijn meestal (volwassen) nakomelingen van het alfapaar. Een vergelijkbaar stelsel kan ook aangetroffen worden bij andere in groepen jagende hondachtigen zoals de dhole (Cuon alpinus) uit India en de Afrikaanse wilde hond (Lycaon pictus). De nakomelingen van het alfa paar blijven hooguit 2 jaar in de roedel. Bij een gemiddelde worp van 4 dieren kan de roedel na 2 jaar uit 10 dieren bestaan. Het voedselaanbod is van invloed op de roedelgrootte. Waar veel voedsel is (bijvoorbeeld Alaska, waar de wolven op elanden jagen) leven de wolven in grote roedels die kunnen bestaan uit dertig dieren. In gebieden met weinig voedsel, als Italië en Spanje, leven de dieren in kleine familiegroepjes, bestaande uit het alfapaar en hun welpjes. De oudere jongen verlaten al dan niet vrijwillig de roedel, en trekken vaak met hun broertjes en zusjes nog een periode op. Wanneer ze zelf een territorium en een partner gevonden hebben, vormen ze een eigen roedel. Onderzoek in Scandinavië heeft uitgewezen dat een uit de roedel weggetrokken teef de locatie van een nieuw territorium bepaalt. Een zwervende reu gaat op zoek naar zo'n geannexeerd gebied. De omvang van een territorium is afhankelijk van de voedselsituatie, maar zal tussen de 200 en 2000 km2 liggen. In de Alpen zijn territoria van 350 km2 gemeten, in Alaska zijn ze groter. Eenzame wolven op zoek naar een partner of nieuw territorium kunnen grote afstanden afleggen -van tientallen tot meer dan duizend kilometer.